กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อ้อ ใช่แล้ว หัวหน้าฐานก็พักอยู่ในห้องทำงานนั่นแหละ”
เด็กหนุ่มที่ชื่ออาร์โนตอบฉัน
เห็นฉันยังคงงุนงง เขาจึงอธิบายต่อ “ได้ยินว่าหัวหน้าฐานไม่เคยแต่งงานเลยทั้งชีวิต หลังพ่อแม่เสียก็อยู่คนเดียวมาตลอด พอสร้างฐานไป๋เจิ้นเสร็จก็วางเตียงไว้ในห้องทำงาน ปกติก็พักอยู่ที่นั่น”
พอได้ฟังอาร์โนพูดแบบนี้ ฉันก็คลายความสงสัยในใจ ต่อไปถ้าสุนัขที่บ้านออกลูก ฉันต้องให้หัวหน้าฐานสองตัวแน่ๆ
ผู้อยู่อาศัยเริ่มทยอยกันมา ดื่มยาและกินข้าวต้ม แล้วขอบคุณฉัน
แต่ท่าทีของพวกเขาไม่กระตือรือร้นเหมือนครั้งที่ฉันยิงปืนไล่คนอื่นไปเลย สีหน้าของแต่ละคนไม่มากก็น้อยก็มีความชาและความเศร้า