กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันไม่ได้โกหกนาย เมื่อไม่กี่วันก่อนป่วยจริงๆ เพิ่งจะดีขึ้นเมื่อไม่กี่วันมานี้ เพราะเป็นห่วงพวกนาย ฉันถึงได้รีบมา”
พี่สะใภ้หลิวฟังที่ฉันพูดแบบนั้นก็ค่อยวางใจลงบ้าง: “ลำบากเธอแล้วนะ น้องสาว”
“รีบกลับเข้าห้องไปเถอะ จะได้ประหยัดแรงเอาไว้”
พี่สะใภ้หลิวยอมทำตามคำพูดกลับเข้าไปในห้องใน แล้วนั่งเฝ้าพี่ใหญ่หลิวที่ยังนอนหมดสติอยู่บนคัง
ฉันคอยเฝ้าต้มยาด้วยไฟแรง พอเห็นข้างเตาไม่มีฟืนแล้ว ก็วิ่งออกไปหาข้างนอก พอเห็นกองฟืนก็ไม่รู้ว่าเป็นของบ้านใคร ก็รีบกอดกลับมาแล้วต้มต่อทันที
ฉันจุดไฟที่เตาอีกเตาด้วย แล้วเติมน้ำกับข้าวลงในหม้อเพื่อต้มโจ๊ก