กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ก็แค่บังเอิญเจอกันน่ะค่ะ”
ถูกชมแบบนี้มาตลอดทาง ฉันก็รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง
ใช้เวลาเดินเพียงไม่กี่นาทีพวกเราก็มาถึงบ้านที่มีลูกแมว
เทาจื่อเคาะประตูแล้วถามเสียงดังว่า “อยู่ไหมครับพี่เฉิน?”
ข้างในมีเสียงตอบรับ จากนั้นชายที่มีรอยบวมแดงที่แก้มขวาก็ผลักประตูออกมา “มีอะไรเหรอเทาจื่อ?”
“พี่สาวผมอยากเลี้ยงแมวน่ะครับ ไม่ใช่ว่าเดือนก่อนแมวที่บ้านพี่เพิ่งออกลูกมาเหรอครับ ตอนนี้ยังเหลืออยู่ไหม เธออยากขอแลกไปตัวหนึ่งน่ะครับ”
พอเทาจื่อพูดจบ สายตาของผู้ชายคนนั้นก็เลื่อนจากหน้าเทาจื่อมาที่ฉัน