กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉันมองดูสุนัขทั้งสองตัวที่บาดเจ็บสาหัสจนรวยรินใกล้ตาย ปล่อยให้ชายคนนั้นหัวเราะร่าพร้อมกับจับไหล่ฉันลากเข้าไปในบ้าน
ที่คอของเสี่ยวกวามีโพรงแผลฉกรรจ์ เลือดไหลนองอยู่ใต้ร่าง แววตายังคงเบิกค้าง จ้องเขม็งมาที่ฉัน ในนั้นเต็มไปด้วยความกังวลและความไม่ยินยอม
ที่มุมปากของเสี่ยวตี้มีเลือดซึมออกมาเช่นกัน มันพยายามฝืนยกหัวขึ้น ลากขาหลังที่หมดเรี่ยวแรงพลางส่งเสียงครางแผ่วเบา ใช้ขาหน้าตะเกียกตะกายพยายามคลานมาทางฉัน
น้ำตาของฉันไหลพรั่งพรูออกมาไม่หยุด
เสี่ยวตี้ เด็กดีของฉัน อย่าเข้ามาเลย ตรงนี้มันอันตราย ฉันส่ายหน้าให้มันอย่างเงียบเชียบ