กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เป็นเวลาบ่าย 4 โมงกว่าแล้ว
หิมะนอกหน้าต่างยังคงไม่มีทีท่าว่าจะเบาบางลง หิมะที่ทับถมอยู่บนพื้นเกือบจะถึงระดับเข่าแล้ว
เปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก็ได้รับข้อความจากซูหมี่
“ว้าว! เฉิงเฉิง! เธอเป็นนักพยากรณ์หรือเปล่าเนี่ย! อุณหภูมิลดต่ำลงขนาดนี้ หิมะก็ตกต่อเนื่องไม่หยุดเลย นี่มันสัญญาณวันสิ้นโลกชัดๆ”
“เธอเก่งขนาดนี้ได้ยังไงกัน! โชคดีจริงๆ ที่เธอเตือนให้ฉันกักตุนถ่านหินและอาหารเอาไว้สารพัดแบบ”
“ไม่นึกเลยว่าฉันจะได้ใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกเหมันต์แบบนี้ ได้หลบอยู่ในบ้านกินขนมเล่น!”
“มีความสุขมากจริงๆ ขอบใจที่เธอเตือนนะ! เฉิงเฉิง!”