เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเจดีย์โอสถ? ไม่สิ นางคือทาสหลอมโอสถอันดับหนึ่งในอนาคตต่างหาก!
ภายในหุบเขาเงียบสงบปานสุสานโบราณ
รอยประทับรูปฝ่ามือยักษ์สีทองที่บดขยี้ทำลายล้างโลกใบนั้น ประหนึ่งรอยแผลเป็นที่ไม่มีวันลบเลือนที่ถูกสลักลงบนผืนแผ่นดิน และยังถูกตราตรึงลงบนดวงวิญญาณของผู้รอดชีวิตทุกคนอย่างเหนียวแน่น
หลิ่วชิงเสวียนคุกเข่าราบอยู่บนพื้น ร่างกายอันสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
ชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของนักหลอมโอสถในยามนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยเศษฝุ่นและดินโคลน สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเจดีย์โอสถที่เคยยิ่งใหญ่ทะนงตนในอดีต บัดนี้กลับต่ำต้อยไร้ค่าราวกับผงฝุ่นผงดิน
นางไม่กล้าแม้แต่จะเงยศีรษะขึ้นมามอง
และไม่กล้าแม้กระทั่งจะสูดหายใจด้วยซ้ำไป
นางสามารถสัมผัสได้ถึงสายตาอันเย็นชาและราบเรียบประหนึ่งไร้ความรู้สึกของมนุษย์โลกสายนั้น กำลังจ้องมองตรงมายังร่างของตนเองอย่างแจ่มแจ้ง