เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 ตระกูลจางของข้า รอคอยเจ้ามาเนิ่นนานแล้ว!
"ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นรออยู่เบื้องหลังงั้นหรือ?"
สีหน้าของจางจิ่วหยวนแฝงไปด้วยความขบขัน
"ต้นหอมสีขาวต้นนี้ ดูเหมือนจะอวบอ้วนกว่าสองต้นก่อนหน้านี้ไม่น้อยเลยทีเดียว" สัมผัสเทวะของเขาถอนกลับมาจากแผนที่ระบบ สายตากวาดมองลงไปยังเบื้องล่างโถงอย่างช้าๆ มองดูคนในตระกูลที่กำลังถูไม้ถูมือเตรียมตัวและตื่นเต้นดีใจกับงานประลองของตระกูลที่กำลังจะมาถึงเหล่านั้น
"เงียบ"
จางจิ่วหยวนเอ่ยปากเสียงเรียบ เสียงไม่ดังนัก ทว่ากลับแฝงไปด้วยพลังวิเศษที่ไม่อาจโต้แย้งได้ ทำให้โถงที่กำลังเดือดพล่านเงียบสงบลงในพริบตา
สายตาของทุกคน ล้วนกลับมาจับจ้องที่เขาอีกครั้ง เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และศรัทธา
"เรื่องงานประลอง เลื่อนออกไปก่อน"
คำพูดประโยคเดียว ทำให้บุตรหลานคนหนุ่มสาวที่กำลังถูไม้ถูมือเตรียมตัวทุกคนล้วนอึ้งงันไป
แม้แต่กลุ่มผู้อาวุโสอย่างจางเป่ยเฉินเอง ก็ยังมีใบหน้างุนงง