กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 ขอเพียงน้องของข้าทุกปีเดือน หลับอย่างวางใจ ไร้กังวล
ความเศร้าสลดผุดขึ้นในแววตาเผยปู้จือ ผ่านไปพักใหญ่เขาจึงพยักหน้า
“ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันจะถามนายเป็นประโยคสุดท้าย!”
“ฉันรับรอง ไม่ว่านายจะตอบอย่างไร วันนี้เหล่าทหารเหลียวตงของฉันจะไม่มีใครยกดาบใส่นาย”
“ขอเพียงนายกล้าตอบ ฉันก็จะเชื่อ เหมือนตลอดหลายปีที่ผ่านมา ท่ามกลางผู้คนนับไม่ถ้วน ฉันเคยเชื่อใจแค่นาย”
“......”
รอบด้านเงียบสนิท เฮ่อเจี้ยงรู้สึกว่าตัวเองแทบหยุดหายใจ
“ที่บีบให้ฉันมาที่กระโจมราชัน ก็เพื่อคำถามนี้ไม่ใช่หรือ” เฮ่อหลานยาหลับตาลงชั่วครู่ เอ่ยออกมาราวกับหัวใจมอดเป็นเถ้าถ่าน “ถามสิ”
เผยปู้จือก้าวเข้าไปหา สีหน้าเด็ดเดี่ยว
ใต้ม่านราตรีแห่งทุ่งหญ้า...