กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 พาฉันไปพบองค์ชาย ไม่เช่นนั้นฉันจะไม่ดื่มชากับนาย
“......”
เหล่าทหารเหลียวค่อย ๆ เงียบเสียงลง รอบด้านเงียบสงัด ไม่มีใครหัวเราะหยอกล้อกันอีก
พวกเขายืนอยู่นอกวง มองร่างทั้งสองที่อยู่ด้านใน
มององค์ชายหนุ่มวัยเพียงสิบแปดปีที่อาบเลือดไปทั้งตัว แต่ยังลุกขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า พุ่งเข้าหาสัตว์ร้ายสีดำตัวนั้น!
ทุกครั้งที่ร่างของเขาทะยานขึ้น หยดเลือดก็จะกระเซ็นลงบนพื้นหญ้าโดยรอบ
คนคนหนึ่งจะมีเลือดมากสักเท่าไรกันถึงได้ไหลออกมาเช่นนี้ เหตุใดเลือดขององค์ชายผู้นี้จึงดูราวกับไม่มีวันเหือดแห้ง?
ไม่เพียงไม่มีวันเหือดแห้ง หยดเลือดสีแดงฉานที่ตกต้องใบหญ้ายังร้อนระอุจนราวกับเปล่งประกาย แผดเผาจนหัวใจผู้คนร้อนผ่าวไปด้วย!