กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 199 เลือกมาสักแห่ง ที่ไหนก็ได้
คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โอบเอวเขาไว้ ซุกใบหน้าลงแนบหน้าท้องแบนราบของร่างผอมเพรียวอยู่นาน
เยียนเหลียงจู๋ตัวแข็งทื่อ ทั้งตื่นตระหนก ทำอะไรไม่ถูก ยินดี หวั่นใจ และลิงโลด... ความรู้สึกซับซ้อนทั้งมวลทะลักออกมาในชั่วขณะนี้ เขาไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
ความปวดปร่าแล่นขึ้นจมูกในพริบตา แม้รู้ว่าคนตรงหน้ารังเกียจน้ำตา แต่ต่อให้พยายามกลั้นเพียงใดก็ยังกลั้นไว้ไม่อยู่
“เหมยหวยอัน... ในที่สุดนายก็กอดฉันแล้ว”
น้ำเสียงสั่นเครือนั้นอัดแน่นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความคิดถึงตลอดหกปีที่พลัดพราก ทั้งยังเจือความขมขื่นและทุกข์ระทมทั้งหมดในช่วงหลายวันที่ผ่านมา