กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 ทุ่มสุดกำลัง ไม่ถามถึงวันหน้า!
......
หลังจากกินอาหารเสร็จ เฮ่อเจี้ยงพูดได้ไม่กี่ประโยคก็หลับไป
เหมยหวยอันยกชามเปล่าออกมา ท้องฟ้าก็ใกล้เข้าสู่ยามเย็นแล้ว
ในกระโจมเงียบสงบ เขานั่งอยู่ในโถงตามลำพังอย่างไร้สิ่งทำ มองเห็นองค์รักษ์ขี่ม้าหรือเดินลาดตระเวนอยู่บนทุ่งหญ้าด้านนอก
ทุ่งหญ้าสีเขียวเข้มกว้างสุดสายตา เดิมทีควรเป็นภาพที่ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจ
แต่ตอนนี้เหมยหวยอันกลับไม่มีอารมณ์จะมองเลยสักนิด พอนึกถึงตัวเองที่คลุ้มคลั่งหลังถูกพิษ...
เขาหลุบตามองถ้วยชา แม้จะใช้สองมือประคองถ้วยชาอุ่นไว้ ก็ยังรู้สึกว่าอุ่นไม่พอ