กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 ฉันจะดีหรือชั่ว มีแต่ฉันเท่านั้นที่ตัดสิน!
——
ตอนเหมยหวยอันออกมาจากห้อง ก็เห็นสองคนนั้นอยู่บนตั่งนุ่มในโถงเล็ก
เฮ่อเจี้ยงนั่งอยู่ริมตั่ง มองเยียนเหลียงจู๋ที่ห่มผ้าขดตัวเป็นก้อน
เขากวาดตามองครู่หนึ่ง ก่อนก้าวตรงเข้าไป
“เขาเป็นอะไรไป?”
เวลานี้เยียนเหลียงจู๋ซุกใบหน้าไปครึ่งหนึ่งในผ้าห่ม เมื่อครู่ตอนอยู่หน้ากระโจมราชันใบหน้ายังซีดขาว ทว่ายามนี้แก้มทั้งสองกลับแดงเรื่ออย่างผิดปกติ
เฮ่อเจี้ยงขมวดคิ้วบอก “เขาไข้ขึ้นสูง”
เหมยหวยอันก้มหน้าจัดสายคาดเอว ตอบไปตามสบาย “ป่วยก็กลับไปพักห้องตัวเอง มานอนอยู่ตรงนี้ทำไม”
ประโยคนี้พูดกับเยียนเหลียงจู๋ที่แทบลืมตาไม่ขึ้นแล้ว