กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 เว่ยเป่ยของพวกนายเป็นแหล่งผลิตคนโง่ตัวโตหรือไง?
“......”
เหมยหวยอันเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังกระตุกบังเหียนเตรียมจากไป
หยางจื่ออี้เบิกตากว้างขึ้นอย่างอดไม่ได้ ความอับอายระคนขุ่นเคืองผุดขึ้นเป็นระลอกในใจ
นี่มันหยามกันชัด ๆ เขาพูดถึงขนาดนี้แล้ว อีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมรับเขาไว้!
ขณะที่เสียงกีบม้าใกล้เข้ามาทุกที—
หยางจื่ออี้ตัวแข็งทื่อ รู้สึกว่าตนเองขยับเขยื้อนไม่ได้
เหงื่อบนหน้าผากแทบจะไหลลงมาอยู่แล้ว!
แล้วคนคนนั้นก็ค่อย ๆ ขี่ม้าดำมาหยุดอยู่ข้างเอวเขา ไม่ได้จากไปต่อ
เขาอดเงยหน้ามองคนบนหลังม้าไม่ได้ ก่อนสบเข้ากับดวงตาจริงใจและแน่วแน่คู่หนึ่ง