กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 แสร้งสะอื้นโผเข้าสู่อ้อมกอด
เด็กสิบขวบจะแสดงจิตใจแบบไหนออกมาได้สักเท่าไรกัน
ต่อให้แสดงออกมา ตัวเขาที่เพิ่งเจ็ดขวบในตอนนั้นก็ใช่ว่าจะมองออก
เฮ่อหลานยาพูดต่อ “ตอนนั้นฉันรู้สึกเพียงว่าเขามีน้ำใจ รู้ทั้งบุ๋นและบู๊ ทำเป็นหลายอย่าง คาราวานที่เขาอยู่มาค้าขายที่ว่างจิงสองปี ในเรือนเขามีของเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ จากเหลียวตงอยู่มากมาย”
แค่ของพวกนี้ก็เพียงพอจะดึงดูดเด็กเจ็ดขวบให้วิ่งไปหาทุกวันแล้ว
“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้” เหมยหวยอันพยักหน้า
เฮ่อหลานยาค่อยวางใจขึ้น ยกมือไปลูบปอยผมที่ชี้ยุ่งข้างแก้มเด็กหนุ่มตรงหน้า จัดให้เรียบร้อยแล้วรวบไปไว้ด้านหลังไหล่
ท่าทีเป็นธรรมชาติและสนิทสนม เพียงพอจะปลอบเด็กหนุ่มที่ยังหงุดหงิดอยู่บ้างให้สงบลง