กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 สองคนนั้นช่างเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ!
เหมยหวยอันเห็นท่าทางอยากเล่นแต่ไม่กล้าพูดออกมาของเขา ก็หัวเราะเบา ๆ สองเสียง
“ไม่ต้องกลัวขนาดนั้น เขาแค่กลัวนายจะเป็นอันตราย ไม่ได้จะห้ามนายเล่นเสียหน่อย”
เพิ่งพูดจบ เฮ่อหลานยาที่เดินอยู่ข้างหน้าก็แก้คำพูดเขา โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมา มีเพียงเสียงที่ลอยมา
“ห้ามไปทั้งสองคนนั่นแหละ อันตราย”
กระโดดลงจากหน้าผาเพื่อบิน คิดว่าตัวเองอายุยืนเกินไปหรืออย่างไร
“เห็นไหม นายพูดเบา ๆ ก็ไม่เป็น แล้วค่อยแอบพาฉันไปทีหลังก็ได้” เฮ่อเจี้ยงถอนหายใจ
รอยยิ้มตรงมุมปากเหมยหวยอันยิ่งกว้างขึ้น เขาเร่งฝีเท้าไปข้างหน้าสองก้าวจนเดินเคียงไหล่เฮ่อหลานยา
เขาอดหันไปมองใบหน้าอีกฝ่ายไม่ได้ คนผู้นี้สูงกว่าเขาอยู่เล็กน้อย