กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 พวกคุณกำลังทะเลาะกันหรือ?
เพื่อให้ท้องอิ่มและปกป้องแผ่นดิน เหล่าทหารจึงจำใจต้องยึดเสบียงปากท้องของราษฎรไปตลอดทาง
ถึงตอนนั้น จงโจวก็จมสู่ความวุ่นวายโดยสมบูรณ์
ทั้งขุนนาง ราษฎร และเหล่าทหารล้วนยากไร้ตกอับ หิวโหยจนท้องกิ่ว
คนเราเพียงอดอาหารไม่กี่วัน ก็หวาดผวาจนสติสับสน จิตใจปั่นป่วนได้แล้ว
แม้แต่การเปิดประตูเมืองให้ทัพศัตรูเข้ามา ก็ทำไปเพียงเพื่อข้าวร้อนน้ำแกงสักคำ รักษาชีวิตไว้สำคัญที่สุด
เหมยหวยอันนึกภาพออกเลยว่า เมืองแต่ละแห่งในเวลานั้นจะโกลาหลและน่าเวทนาเพียงใด
เขาถอนหายใจ ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ อย่างหงุดหงิด
“จากนั้นก็เป็นวันที่สองเดือนสิบเอ็ด อดีตจักรพรรดิสวรรคต วันที่สิบหกเดือนสิบเอ็ด...ซึ่งเป็นวันเกิดของฉัน กองทัพพ่ายแพ้ เมืองหลวงแตก”