กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 แม่ทัพผู้สมองไม่ค่อยแล่น
“ไม่ไหวแล้ว ฝืดคอจะตาย ต้องหาน้ำดื่มสักหน่อย”
เหมยหวยอันอยู่ในสภาพสะบักสะบอมทั้งตัว แต่ถึงอย่างไรก็ชินเสียแล้ว อย่างน้อยตอนนี้ตามตัวก็ไม่มีบาดแผลให้เห็น
พอออกจากทุ่งข้าวสาลี เขาก็แวบเข้าไปในป่าลึกเชิงภูเขายอดแดงทันที โดยไม่ได้คิดจะจงใจเสาะหาแหล่งน้ำ
เขากวาดตามองครั้งหนึ่ง เห็นต้นเมเปิลบนภูเขาล้วนผลิใบเขียวอ่อนขึ้นเป็นดงกว้างล้อมรอบกลางเขา
พอนึกภาพออกเลยว่าเมเปิลที่ขึ้นเต็มภูเขาเช่นนี้ เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วงจะงดงามจับตาเพียงใด!
ใบเมเปิลมีขนาดกว้างจึงสูญเสียน้ำรวดเร็ว ต้องอาศัยน้ำปริมาณมากถึงจะเติบโตได้อย่างอุดมสมบูรณ์
เหมยหวยอันมองใบไม้เขียวอ่อนสดใสที่เติบโตงอกงามเหล่านั้น นั่นหมายความว่าบนภูเขามีแหล่งน้ำ!