กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ไม่อยากเสวนากับคนบุ่มบ่ามนี่
เยียนเหลียงจู๋ตอบส่ง ๆ ไปสองสามคำ พอเห็นอีกฝ่ายไม่ติดใจสงสัยต่อก็ค่อยวางใจ
ไม่นานภายในรถม้าก็มีเสียง...กรนดังสนั่นราวฟ้าร้อง
เขาขดตัวอยู่ตรงมุมพลางยกมืออุดหู พอนึกว่าตนพาเฮ่อเจี้ยงออกมาจากหุบเขาได้สำเร็จ ก็แอบเผยรอยยิ้มหวานออกมา
กระทั่งดึกดื่นรถม้าจอดลงหน้าหอรับวสันต์ เฮ่อเจี้ยงจึงถูกเยียนเหลียงจู๋ปลุกจนตื่นในที่สุด
ปกติเขาก็หลับลึกอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้เหนื่อยล้าจนถึงขีดสุด จึงหลับยาวมาตลอดทางเกือบสองชั่วยามเต็ม
“อืม...ถึงแล้วเหรอ?”
“ใช่ นายรีบไปเถอะ”
เยียนเหลียงจู๋ตอบอย่างขอไปที ขณะกำลังจะยื่นมือไปเก็บกล่องอาหาร จู่ ๆ ก็ชะงักมือ
กลัวเหลือเกินว่าเฮ่อเจี้ยงจะพบว่ากล่องอาหารทุกใบว่างเปล่า!