กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 ผู้กล้าหาญที่สุดในใต้หล้า
“......”
เด็กหนุ่มเรียกเขาว่าพี่ชายหลานยา
แถมยังเรียกด้วยน้ำเสียงใสกังวานหวานล้ำ ราวกับกัดแอปเปิลหวานฉ่ำกลางฤดูร้อนไปคำหนึ่ง ทำเอาหัวใจคนฟังชาวาบ
สมองของประมุขพุทธแห่งเว่ยเป่ยผู้สำรวมเคร่งขรึมมาโดยตลอดพลันว่างเปล่า เขามองคนฝั่งตรงข้ามที่กำลังยิ้มให้ตนอย่างอึ้งงัน
ทั้งที่อีกฝ่ายเรียกเพียงครั้งเดียวอย่างชัดถ้อยชัดคำ แต่คำเรียกนั้นกลับสั่นสะเทือนก้องอยู่ในหัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สะเทือนเสียจนแก้วหูแทบเกิดเสียงสะท้อนแล้ว!
ชั่วขณะหนึ่ง เฮ่อหลานยาพลันก้มหน้าลงราวกับคนทำความผิด
เขายังไม่ทันควบคุมตัวเอง ริมฝีปากก็ขานรับออกไปด้วยเสียงทุ้มสั้นเสียแล้ว
“อืม!”