กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 นายรังแกฉัน
ย่อมต้องเป็น...
เมื่อนึกถึงคนผู้นั้น เฮ่อเจี้ยงก็เม้มริมฝีปาก เปลวโทสะในดวงตาจางลงอีกเล็กน้อย
แต่คนข้างหูกลับไม่คิดจะปล่อยให้เขาสบายใจ คำพูดถัดมาบาดหูเหลือเกิน
“พี่ชายใหญ่เปรียบเสมือนพ่อ เขาต้องคอยตามเช็ดตามล้างให้นายก็สมควรแล้ว ใครใช้ให้เขาพานายติดตัวไปด้วยทุกที่เองล่ะ”
“แต่นายมีสิทธิ์อะไรให้เขาต้องคอยเก็บกวาดปัญหาแทนนายทุกวัน หืม”
“นายทำให้เขาเหนื่อยใจน้อยลงหน่อยไม่ได้หรือ”
“แม้แต่เสือยังมีเวลาเผลอหลับ หากวันหนึ่งเขาล้มป่วยขึ้นมา เว่ยเป่ยที่เขาทุ่มเทแรงใจปกป้อง...จะต้องพินาศลงด้วยน้ำมือคนบ้าบิ่นอย่างนายหรือ”
“......”
เฮ่อเจี้ยงกัดฟันทนความเจ็บปวดหน่วง ๆ บนแผ่นหลัง แล้วยังต้องฟังคนนอกข้างหูเข้ามาก้าวก่ายความสัมพันธ์ระหว่างตนกับพี่ชายอีก