เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 แขวนชีวิตไว้บนคมดาบ
——
ตอนที่เหมยหวยอันเดินเข้าไปในโถงหน้า เขาไม่เห็นเงาของเยียนเหลียงจู๋ เห็นเพียงเฮ่อเจี้ยงที่นั่งถลึงตามองเขาอยู่ตรงนั้น กับอีกคนที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน
เขากำลังจะป้องมือคารวะ คนบนที่นั่งประธานก็ยกมือชี้ไปยังเบาะรองนั่งด้านข้างเล็กน้อย น้ำเสียงใสเย็นกังวานน่าฟัง
“นั่งก่อนเถอะ คุณชายสองเยียนบอกว่าจะขอแต่งตัวสักหน่อย อีกเดี๋ยวก็มา”
“ได้”
เหมยหวยอันหลุบตาเดินไปด้านข้าง ปลดกระบี่ออกแล้วนั่งขัดสมาธิลงบนเบาะรองนั่ง
หลังจัดชายเสื้อคลุมดำตามสบาย เขาก็นั่งหลังตรง กำมือทั้งสองหลวม ๆ วางไว้บนต้นขาอย่างเป็นธรรมชาติ สายตามองตรงไม่วอกแวก
นี่เป็นเพียงท่านั่งธรรมดาที่เหล่าทหารในค่ายทำกันจนชินตาแท้ ๆ
แต่พอเขาเป็นคนทำ กลับดูว่าง่ายน่าเอ็นดูขึ้นมาหลายส่วนอย่างบอกไม่ถูก