กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 หยาดเหงื่อกับผลแห่งความพยายาม
เหมยหวยอันยิ้มบาง ๆ มองหูซานโต้วเดินมาหยุดยืนข้างกาย
เท่านี้กระโจมแปดของพวกเขาก็ได้ป้ายไม้มาสองแผ่นแล้ว
ไม่นานเฉินเซียงทางด้านนั้นก็ถือป้ายไม้กลับมาเช่นกัน ตลอดทางดึงดูดสายตาคนนับสิบให้จับจ้อง อย่างไรเสียเขาก็เคยเป็นคนของกองทัพจงโจว
เฉินเซียงไม่สนใจสักนิดว่าคนเหล่านั้นจะมองตนหรือไม่ เพียงชูป้ายไม้ในมือให้เหมยหวยอันดู “ของกระโจมหนึ่ง”
“ทำได้เยี่ยม”
“......”
พอทั้งสามคนมายืนเรียงกันอยู่ตรงนี้ด้วยแรงกดดันอันแข็งแกร่ง ก็ยิ่งไม่มีใครกล้าเข้ามาแย่ง
เหล่าทหารจึงหันไปจับจ้องป้ายไม้อีกเจ็ดแผ่น ต่างเปลี่ยนทิศทางกรูกันเข้าไปช่วงชิง
การแข่งขันป้องกันเวทีมีกำหนดเวลา ว่านฉางเซิงจุดธูปหนึ่งก้านธูปไว้ข้างมือ