กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ลำบากเพียงใดก็อย่าให้เด็กลำบาก
เฉินเซียงไม่รู้หยิบผ้าขี้ริ้วมาจากที่ไหน กำลังเช็ดโต๊ะอยู่ ทั้งยังตั้งใจเช็ดบริเวณข้างแขนเขาจนสะอาดเป็นเงาวับ
“พอแล้ว” เหมยหวยอันดันข้อมือเขาเบา ๆ อย่างจนใจ “ฉันไม่ใช่องค์ชาย ฉันเป็นเพียงทหารคนหนึ่งเหมือนนาย ไม่ต้องดูแลฉันขนาดนี้”
เฉินเซียงลดเสียงลง “ฝ่าบาท ให้พวกผมดูแลท่านเถอะ พวกผม...”
“ทำไม จะดูแลจนฉันหยิบจับทำอะไรเองไม่เป็น แล้วพวกเราก็สิ้นชาติกันอีกรอบหรือ?”
“......”
สีหน้าของเฉินเซียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง ก่อนจะเผยความเศร้าและเจ็บปวดออกมา