กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 หลอกลวงต้มตุ๋น
“ไม่ต้อง นายไปทำของนายเถอะ ฉันถือเอง”
เหมยหวยอันปฏิเสธความช่วยเหลือของอีกฝ่าย แล้วอุ้มข้าวของของตัวเองเดินต่อไป
แต่เจ้าแก้มแดงยังไม่วางใจ คิดจะเดินตามคอยระวังให้ข้าง ๆ เขาจึงทำได้เพียงลดเสียงลง
“อย่าเรียกฝ่าบาท อย่าคอยมาช่วยฉัน พวกนายสามคนทำเป็นไม่รู้จักฉันเสีย ไม่อย่างนั้นพวกเราจะถูกเหม็นขี้หน้ากันหมด ไป!”
น้ำเสียงไม่ได้ดังนัก แต่จริงจังมาก ทั้งยังดุอยู่เล็กน้อย
ในดวงตาของเจ้าแก้มแดงผู้สูงหนึ่งเมตรเก้าสิบมีทั้งความน้อยใจและความเป็นห่วง คำสอนประจำตระกูลที่สืบทอดกันมาทุกชั่วรุ่นของเขาคือให้ติดตามรับใช้ตระกูลเหมย
แต่ตอนนี้เขากลับช่วยทำอะไรให้องค์ชายไม่ได้ ในใจจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด