กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ไม่มีคำว่าหาก
เหมยหวยอันกวาดตามองใบหน้าของเหล่าทหารรอบตัวที่กำลังเงยหน้ามองฟ้า แล้วเอ่ยทีละคำ
“ยามแยกย้ายคือดวงดาวนับไม่ถ้วน ยามรวมตัวคือดวงตะวันเจิดจ้า ชาติที่แล้วพวกเขาตายเพื่อเรา ชีวิตที่เหลือเราจะต่อสู้เพื่อพวกเขา พวกเขากำลังชี้นำเราอยู่บนฟ้า บรรพชนตระกูลเหมยเบื้องบน จะจดจำใบหน้าของพวกเราทุกคน”
เหล่าทหารนับไม่ถ้วนเงยหน้ารับแสงอรุณเมฆาสีส้มแดง ร่ำไห้ออกมาในชั่วขณะนั้น
เหมยหวยอันเองก็หรี่ตามองขอบฟ้า ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือไม่ แต่แสงที่สาดลงบนร่างในเวลานี้อบอุ่นเป็นพิเศษ
มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย แม้ท่าทีจะดูเกียจคร้านอยู่บ้าง แต่เสียงกลับหนักแน่น