กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 กักบริเวณ
องค์รักษ์น้อยออกไปส่งชามตะเกียบแล้ว เขาจึงหดตัวกลับเข้าใต้ผ้าห่มอีกครั้ง
เขานั่งเอนอยู่ตรงหัวเตียงโดยเว้นแผ่นหลังไม่ให้สัมผัสอะไร ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงไหล่อย่างมิดชิด เม้มริมฝีปากน้อย ๆ มองไปรอบตัวอย่างเงียบงัน จำต้องยอมรับความเงียบสงัด
เมื่อไม่นานมานี้เพิ่งถูกการสังหารมากมายกระตุ้นจิตใจ ยามนี้รอบกายเงียบลง กลับทำให้เขารู้สึกหวั่นผวาอยู่บ้าง
ทั้งร่างตกอยู่ในภาวะวิตกกังวลอย่างไร้ที่มา
อย่างไรเสียวันนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ฆ่าคน ทั้งยังฆ่าไปมากมายถึงเพียงนั้น
ราวกับว่าทันทีที่เงียบลง คนที่ถูกเขาฆ่าเหล่านั้นจะมายืนมองเขาจากมุมมืด
ตอนนี้ประสาทของเขาค่อนข้างอ่อนไหว
ไม่นานองค์รักษ์น้อยก็นำชาหอมสำหรับบ้วนปากกลับมา