กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 หนีหัวซุกหัวซุนมาพึ่งฉัน
เซี่ยป๋อหลวนตกตะลึงจนลืมความเจ็บปวดไปเสียสนิท
ประมุขพุทธผู้ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวใครคนนั้น กลับอุ้มคนที่หมดสติขึ้นมาเสียแล้ว!
เสื้อคลุมขนจิ้งจอกขาวซึ่งเมื่อครู่ยังขาวยิ่งกว่าหิมะ บัดนี้กลับเปรอะเปื้อนรอยเลือดเป็นสาย ๆ แม้แต่เขายังรู้สึกเสียดายเสื้อผ้าแทน
ทั้งที่เปื้อนเลือดเหมือนกัน แต่พวกเขาล้วนมีสภาพทุลักทุเลจนดูไม่ได้
ทว่าคนผู้นี้กลับราวกับพระพุทธเจ้ามารที่เสด็จสู่โลกมนุษย์ ยังคงไว้ซึ่งท่วงท่าเย่อหยิ่งเหนือสรรพชีวิตเช่นเดิม
เซี่ยป๋อหลวนนึกถึงคำกำชับของพี่ชายก่อนออกเดินทาง
คนผู้นี้แห่งเว่ยเป่ยมีความชั่วร้ายแฝงอยู่บ้าง พลังอำนาจก็เป็นลางร้าย พี่ชายจึงกำชับให้เขารับมืออย่างระมัดระวัง อย่าได้ยั่วยุอีกฝ่ายส่งเดช