กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 รู้เพียงปักบุปผาวิหคอยู่ในห้องหอ
“รับทราบ”
เฮ่อเจี้ยงพยักหน้า ก่อนแสยะยิ้มร้าย เอนพิงกำแพงเมืองด้วยความคิดจะชมเรื่องสนุก
เหล่าทหารแตกทัพเบื้องล่างถูกทหารม้าหลิ่งหนานหลายร้อยนายไล่ต้อนราวกับต้อนวัวต้อนแกะ จะเรียกว่าทุลักทุเลยังน้อยไป พวกเขาวิ่งกันจนล้มลุกคลุกคลานทีเดียว
ทัพตระกูลเหมยพ่ายแพ้ย่อยยับราวขุนเขาถล่ม ฉากเด็ดเช่นนี้เฝ้ารออย่างทรมานมาหลายสิบปี ในที่สุดคนทั่วหล้าก็ได้เห็นเสียที
......
ใต้กำแพงเมือง
ประตูเมืองปิดสนิท ด้านหน้าไร้ผู้คน มีเพียงกระถางไฟเรียงอยู่สองฟากห่างกันก้าวละใบ จุดไว้ทั้งหมดแปดกระถาง
แสงไฟกลับส่องบานประตูสำริดเก่าสูงใหญ่จนสว่างบาดตา เย็นเยียบเหลือเกิน