กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 562
รองเจ้าวังหลินไม่คิดเลยว่าเจ้าวังเฉียนจะเป็นคนที่ลุ่มหลงสตรีจนขาดสติถึงเพียงนี้ เขาเพียงต้องการยั่วโมโหอีกฝ่าย จึงพูดจาเหลวไหลส่งเดชไปสองประโยค คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเชื่อเป็นตุเป็นตะ แถมยังถามเขาว่าควรทำอย่างไรอีก...
เขาได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเบา ๆ ของวิญญาณกระบี่ที่ลอยอยู่กลางอากาศ เป็นเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นได้ถูกจังหวะพอดี
เขาเหลือบมองธูปที่ไหม้ไปแล้วครึ่งดอก ก่อนผ่อนหัวไหล่ลงเล็กน้อย "หากข้ารู้ ก็คงไม่ถูกนางซ้อมจนมีสภาพย่ำแย่ถึงเพียงนี้หรอก"