กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 553
เกอเหมามีสีหน้าเจ็บปวดขณะตักอาหารฝีมือหลินเฝ่ยเข้าปาก เขาปลอบใจตัวเองว่ากินเข้าไปคำหนึ่งคงไม่ถึงตาย ต่อให้รสชาติแย่แค่ไหนจะเลวร้ายไปได้สักเท่าไรกันเชียว
แต่ใครจะคิดว่าทันทีที่อาหารเข้าปาก รสชาติทั้งห้าก็ประดังประเดเข้ามา ทั้งเปรี้ยว หวาน ขม เผ็ด ต่างถาโถมขึ้นมาในคราวเดียว ก่อนที่ความขมระลอกแล้วระลอกเล่าจะตามมาไม่ขาดสาย ชั่วชีวิตนี้เขาไม่เคยกินอะไรที่ขมถึงเพียงนี้มาก่อน ความขมทำให้ใบหน้าทั้งหน้าบิดเบี้ยว น้ำตาคลอเบ้า ก่อนจะสะอื้นไห้ออกมาเสียงหนึ่ง