กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 536
หลินเฝ่ยไม่ได้ชายตามองเขาแม้แต่น้อย นางถือกระบี่เฝินซื่อไว้ในมือ พลางมองพ่อครัวใหญ่หลี่และผีร้ายที่กำลังยืนตะลึงงัน
ต่อให้พ่อครัวใหญ่หลี่จะโง่เขลาเพียงใด เวลานี้ก็เข้าใจแล้ว "เจ้าไม่ใช่ศิษย์ของข้า! เจ้าเป็นใครกันแน่?!"
ที่แท้ความรู้สึกขัดเขินแปลกประหลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อครู่ก็มาจากเรื่องนี้นี่เอง ศิษย์ตัวน้อยของเขาเป็นคนขี้ขลาด กลัวเรื่องยุ่งยากมาแต่ไหนแต่ไร ต่อให้นางแบกรับความแค้นของเจ้าวังอู่เอาไว้ ก็ยังไม่กล้ากลับมาแก้แค้นเขา มิฉะนั้นคงไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมานานหลายปีถึงเพียงนี้ พ่อครัวใหญ่หลี่ไม่เคยสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามจากนางเลยแม้แต่น้อย