กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 534
ภายใต้แสงตะเกียงสีเหลืองสลัว เจ้าวังอู่มองเขา นางมองเห็นความซื่อตรงและความมุ่งมั่นของบุรุษผู้นี้ จึงคลี่ยิ้มบาง ๆ "หากเจ้าไม่เห็นด้วย เช่นนั้นก็ช่างเถิด"
รองเจ้าวังหลินกำเมล็ดพันธุ์ในมือแน่น ลวดลายบนผิวของมันกดประทับลงบนฝ่ามือจนรู้สึกเจ็บเล็กน้อย ครั้นรู้ตัว เขาก็รีบคลายมือออกทันที
เมื่อเพ่งดูอย่างละเอียด เมล็ดพันธุ์ยังคงสมบูรณ์ดีอยู่ในฝ่ามือของเขา มันแข็งแกร่งทนทานกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก
รองเจ้าวังหลินถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนหันไปมองเจ้าวังอู่อีกครั้ง "เจ้า... ยังมีเรื่องใดอยากพูดอีกหรือไม่?"