กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 531
คืนนั้นไร้ทั้งลมและแสงจันทร์ ท้องฟ้ามืดสนิท
ภายในคุกใต้ดินของวังหลีเย็นยะเยือกและชื้นแฉะ ท่ามกลางแสงไฟริบหรี่ใต้ดิน เขาได้พบกับหญิงที่แอบรักมาเนิ่นนาน สตรีผู้เลอโฉมและหยิ่งทะนงในความทรงจำ บัดนี้กลับตกอยู่ในสภาพน่าเวทนายิ่ง นางสวมเพียงเสื้อคลุมบางเบาตัวหนึ่ง เส้นผมยาวสยายลงมา แขนขาทั้งสี่ถูกพันธนาการไว้ด้วยโซ่ที่ผนึกปราณวิญญาณ บนเสื้อคลุมยังมีรอยเลือดจาง ๆ เห็นได้ชัดว่านางถูกทรมานมาแล้ว
ใบหน้าของนางซีดเผือด เมื่อเห็นรองเจ้าวังหลินก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อย กลับหัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า "เจ้ามาแล้ว"
รองเจ้าวังหลินรู้สึกปวดใจอย่างยิ่งในทันที