กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510
น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบ ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้านาง กลับแฝงความหนักแน่นเป็นพิเศษ คล้ายกำลังเอ่ยถ้อยคำจากใจด้วยเสียงแผ่วเบา ชวนให้หัวใจหวั่นไหว
ประกอบกับดวงตาคู่นั้นที่เย็นชาสงบนิ่ง ยามทอดมองด้วยแววตาลึกซึ้งเปี่ยมรัก เกรงว่าไม่ว่าเป็นผู้ใดก็คงยากจะต้านทาน ได้แต่ถลำลึกลงไปในห้วงความรู้สึกนั้น
หลินเฝ่ยเองก็ไม่อาจหลีกเลี่ยง หัวใจเต้นรัวราวกับมีกวางน้อยวิ่งชน จังหวะหัวใจพลันรวนขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
โดยเฉพาะเมื่อนางตระหนักได้ว่า เสวียนหลีพูดกับนางเช่นนี้เพียงคนเดียว ไม่เคยปฏิบัติต่อผู้อื่นเช่นนี้มาก่อน