กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 496
น้ำเสียงของชายชุดขาวผู้นี้ทำให้ผู้คนรู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ไม่ต่างจากความรู้สึกที่เขามอบให้ผู้อื่น ทั้งเย็นเยียบและแฝงไว้ด้วยความน่าสะพรึงกลัว
คนที่ถูกเขาจับไว้ในมือก้มศีรษะลง ราวกับหงส์ที่กำลังจะสิ้นใจเพราะถูกบีบคอ ร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด
ปู้จุ้ยหรี่ตาลง รู้สึกว่าคนผู้นี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง แต่กลับนึกไม่ออกว่าเป็นใคร
"คนผู้นี้เป็นใคร?"
จางหลางจำคนผู้นั้นได้ทันทีที่เห็น "เฉียนอี!"