กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 482
เมฆบดบังเงาจันทร์ กลิ่นบุปผาหอมกรุ่นลอยอวลไปตามสายลม
หลังจากเสวียนหลีกล่าวประโยคนั้นจบ ภายในลานเรือนก็กลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง หลินเฝ่ยเคยได้ยินมาว่าเผ่าอสูรแต่ละเผ่ามีนิสัยความเป็นอยู่แตกต่างกัน บางเผ่าอสูรไม่ได้มีคู่ครองเป็นหลักแหล่งแน่นอน บางครั้งสัตว์อสูรเพศผู้หรือเพศเมียหนึ่งตนก็มีคู่ครองได้หลายตน อีกทั้งอสูรบางเผ่าก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับความซื่อสัตย์ต่อคู่ครองนัก
บัดนี้เสวียนหลียืนอยู่ตรงหน้านาง เอ่ยถ้อยคำเช่นนี้ออกมา ความหมายย่อมไม่จำเป็นต้องอธิบายให้มากความ