กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 480
ราตรีพร่าเลือน ดวงดาวและจันทราส่องประกายเจิดจ้า
ภายในเรือนเล็กบนยอดเขาที่สายลมยามค่ำพัดผ่าน เสวียนหลีก้าวเข้ามาหาหลินเฝ่ย สายลมกลางคืนพัดเส้นผมยาวและชายกระโปรงของนางพลิ้วไหว กลิ่นหอมของกล้วยไม้หอมลึกลับลอยอบอวลอยู่รอบด้าน ยามนี้ยิ่งมองเห็นได้ชัดเจนว่าดวงตาของเสวียนหลีมีประกายสีม่วงจาง ๆ ราวกับอัญมณีสีม่วงล้ำค่าบางชนิด