กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450
ดวงตาของเสวียนหลีลึกล้ำ ม่านตาสีดำสนิทมีประกายสีม่วงจาง ๆ พาดผ่าน น้ำเสียงของเขาเย็นชา "ข้าไม่ได้โกรธ"
มุมปากของหลินเฝ่ยยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของนางเป็นประกายสดใส "จิตใจของศิษย์พี่ช่างยากจะคาดเดาจริง ๆ แต่ด้วยความคุ้นเคยที่ข้ามีต่อศิษย์พี่ ข้ายังพอสังเกตออกว่าศิษย์พี่กำลังโกรธหรือไม่"
นางพบว่าเวลาที่เสวียนหลีโกรธ ไม่อาจมองออกจากสีหน้าของเขาได้ แต่บรรยากาศรอบกายกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อน เย็นเยียบกว่าปกติอยู่บ้าง