กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 444
คำพูดเพียงประโยคเดียวของปู้จุ้ยทำให้หว่านหลิวหยุนหน้าถอดสี ตกตะลึงจนแทบเปล่งเสียงไม่ออก
ไม่แปลกที่หว่านหลิวหยุนจะเสียอาการถึงเพียงนี้ เพราะการที่คุนหลุนสูญเสียศิษย์ขั้นสร้างรากฐานหรือขั้นแกนทองคำไปสักคน กับการสูญเสียเจ้ายอดเขาไปหนึ่งคน เป็นเรื่องที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
สำนักเซียนคุนหลุนไม่ได้ขาดแคลนผู้บำเพ็ญขั้นทารกวิญญาณ ด้วยนิสัยไม่เอาไหนของปู้จุ้ย เขายังสามารถโดดเด่นเหนือผู้บำเพ็ญขั้นทารกวิญญาณคนอื่น ๆ จนได้เป็นเจ้ายอดเขา ทั้งยังครอบครองยอดเขาแห่งหนึ่งแต่เพียงผู้เดียว เพียงเท่านี้ก็เพียงพอจะพิสูจน์ถึงความพิเศษในตัวเขาแล้ว