กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 440
แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่หน้าผากของผู้อาวุโสจางกลับมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาชั้นหนึ่งแล้ว เขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าหลินเฝ่ยเป็นคนปากคมและช่างโต้เถียง ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่านางจะใช้เพียงไม่กี่ประโยคเบี่ยงเบนข้อสงสัยให้พุ่งเป้ามาที่ตนได้
กว่าจะได้วิญญาณสายแร่มาครอบครองไม่ใช่เรื่องง่าย เขาจะปล่อยให้ชิงเฉินจับพิรุธได้ไม่ได้เด็ดขาด!
เขาตวาดใส่หลินเฝ่ยอย่างเกรี้ยวกราด "เจ้าอย่ามาใช้วาจาเหลวไหลหลอกลวงผู้คนอยู่ที่นี่ ในเมื่อคิดจะออกจากสำนักเซียน ก็รีบไสหัวไปเสีย!"
หลินเฝ่ยยกมุมปากยิ้ม "ข้าจะไปหรือไม่ไป แล้วเกี่ยวอะไรกับผู้อาวุโสด้วย?"
"เจ้า..."