กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 426
จางหลางเห็นว่าคงเกลี้ยกล่อมอาจารย์ไม่สำเร็จแล้ว จู่ ๆ ก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา เขาจึงเอ่ยเสียงเบา "อาจารย์ มิสู้พวกเราไปหาปรมาจารย์แท้สุ่ยดูเล่า ปรมาจารย์แท้สุ่ยเป็นเจ้ายอดเขาเหวินเต้า อย่างไรเสียผู้อาวุโสจางก็เป็นคนของยอดเขาเหวินเต้า ปรมาจารย์แท้สุ่ยต้องมีวิธีทำให้พวกเราได้พบศิษย์พี่หญิงแน่ขอรับ"
แม้เขาจะเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐาน แต่การกระซิบต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ เหล่าผู้อาวุโสย่อมได้ยินกันถ้วนหน้า