กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 422
บนยอดเขาปู้จุ้ย
เสินจวิ้นแผดเสียงร้องลั่น "แย่แล้ว หลินเฝ่ยหายตัวไป!"
เสียงร้องดังสนั่นจนทั่วทั้งยอดเขาตื่นตกใจ
"อะไรนะ?"
"ใครหายตัวไป?"
ปู้จุ้ยผุดลุกขึ้นจากข้างสระธารวิญญาณ ส่วนหุ่นกระดาษที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็เกาะอยู่ริมสระ โบกมือทักทายเขา ช่วงเวลาเพียงไม่กี่วัน หุ่นกระดาษก็สนิทสนมกับปู้จุ้ยที่เมามายอยู่เป็นนิจแล้ว เขาเรียกอีกฝ่ายว่า "พี่หุ่นกระดาษ" คำแล้วคำเล่าอย่างสนิทสนมยิ่งนัก