กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403
วินาทีที่ถูกมันจ้องมอง หลินเฝ่ยพลันรู้สึกหนาวยะเยือกไปทั่วร่าง
ในดวงตาคู่นั้นที่เดิมควรจะสงบและปราดเปรียว กลับเต็มไปด้วยพายุคลุ้มคลั่งและความมืดมนที่ยากจะพรรณนา ราวกับว่านั่นไม่ใช่ดวงตาที่อยู่ในกายวิญญาณ แต่มาจากผู้อื่นอีกคน