กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397
หยวนหูต่อให้เป็นเพียงเด็กสาวอายุสิบหกปีคนหนึ่ง ต่อให้รู้ว่าที่หยวนซูไล่ให้นางไปก็เพื่อตัวนางเอง แต่ชั่วขณะนี้นางก็ทำใจยอมรับได้ยาก พี่ชายหยวนที่เป็นคนดีถึงเพียงนี้ นางจะทนมองดูเขาต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ที่นี่ได้อย่างไรเล่า
เขาถูกบังคับให้สวมหน้ากากประหลาดนั่น กระทั่งใบหน้ายังไม่สามารถเปิดเผยออกมาได้
ตั้งแต่แรกเริ่ม นางจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ...
นางกำหมัดแน่น "พี่ชาย บอกข้าที ข้าทำอะไรได้บ้าง"
"เจ้าทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น" หยวนซูเอ่ย "กลับไปเสียเถอะ"