กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 389
จางหลางรู้สึกเพียงว่ามีลมพัดกรรโชกครั้งใหญ่เฉียดผ่านข้างหูไป ดวงตาเบิกกว้างมองร่างของสัตว์ยักษ์พุ่งผ่านข้างกายราวก้อนน้ำหนักตาชั่ง แล้วร่วงดิ่งลงไปอย่างแรง
กระแทกลงไปในหลุมยักษ์เบื้องล่าง ส่งเสียงสะเทือนเลื่อนลั่นปานแผ่นดินไหวขึ้นมาอีกครา ทว่ายามที่มันร่วงลงไป เปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ใกล้จะดับมอดอยู่แล้ว มันทำได้เพียงรีบกินดอกเพลิงไม่กี่ดอกที่เหลืออยู่เท่านั้น สัตว์ยักษ์ส่งเสียงครางฮึ่มอย่างไม่พึงพอใจออกมา