กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382
ผู้บำเพ็ญผู้นั้นสงบสติอารมณ์ลงได้เพราะเพิ่งสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของหน้ากาก เมื่อเห็นนางจู่ ๆ ก็โผล่มาอยู่ตรงหน้าตนเองจึงตกใจสะดุ้งโหยง ละล่ำละลักกล่าวว่า "สหายเต๋าหลิน ออกไป... ไปให้ห่างข้าหน่อย"
ทว่าหลินเฝ่ยคล้ายกับไม่ได้ยิน กล่าวกับเขาว่า "เจ้าลองเอาน้ำหน้ากากเหล่านี้มาสวมไว้บนหน้าให้หมด"
ผู้บำเพ็ญผู้นั้นชะงักไปครู่หนึ่ง กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่