กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 369
นักพรตฝูซีมองนาง เด็กสาวผู้นี้ยืนอยู่ริมไข่มุกราตรี อาภรณ์สีชาดสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง เรือนผมดำขลับดั่งสายน้ำตก ขนตาดกหนา ดวงตาดั่งดวงดาวกระจ่างใสประกายแวววาว
ใบหน้าของนางงดงามโดดเด่นเป็นอย่างยิ่ง ราวกับบุปผามันจูซาฮวาที่เบ่งบานในยามราตรี เย้ายวนและมีเสน่ห์ ชวนให้รู้สึกขัดแย้งกับดวงตาคู่นั้นอยู่บ้างเล็กน้อย ทว่าความขัดแย้งนี้กลับส่งผลให้นางดูมีเสน่ห์เย้ายวนมากยิ่งขึ้นไปอีก
อีกทั้งบนร่างของนางยังมีปราณกระบี่