กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332
เมื่อเห็นเขาสงบเยือกเย็นถึงเพียงนี้ แม้แต่จางหลางยังอดรู้สึกทนไม่ไหวขึ้นมาไม่ได้ "เหตุใดเขาถึงทำตัวราวกับออกมาเดินเที่ยวชมทิวทัศน์เช่นนี้เล่า? ไม่ใช่ว่าสถานการณ์ตอนนี้ตัวเขาเองตกอยู่ในอันตรายที่สุดหรอกหรือ?"
"หากเทพมังกรตัดสินว่าเขากำลังพูดโกหก ตำแหน่งรัชทายาทนี่คงหลุดลอยไปเลยไม่ใช่หรือไร?"
หลินเฝ่ยเอ่ยขึ้นว่า "มีราษฎรมากมายก่ายกองเฝ้ามองอยู่เช่นนี้ เขาย่อมต้องรักษาสง่าราศีของรัชทายาทเอาไว้เป็นธรรมดา"