กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324
องครักษ์หวังดีจึงกล่าวเตือน ยามนี้วังหลวงถูกปิดล้อมจนแน่นหนา ต่อให้พวกเขาอยากออกไปก็ออกไปไม่ได้แล้ว ทำได้เพียงรอดูว่าคืนนี้จะสามารถจับตัวมือสังหารได้หรือไม่ ถึงจะสามารถออกจากวังหลวงได้อย่างราบรื่นในวันพรุ่งนี้
ทั้งสามสบตากัน ได้แต่กลับเข้าห้องไป
ครานี้ไม่มีผู้ใดมีอารมณ์จะพักผ่อนอีกแล้ว
จางหลางถอนหายใจ "เดิมทีก็จะไปอยู่แล้ว ไฉนจึงต้องมาเจอเรื่องเช่นนี้ด้วย"