กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322
ฮวาหลิงส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ นึกในใจว่ายังถือว่าเจ้าเด็กนี่มีสายตาอยู่บ้าง
นางยังจงใจวางท่าทีต่อหน้าเขา เอ่ยขึ้นว่า "เจ้าควรจะเรียกว่าองค์หญิงฮวาหลิงสิ"
จางหลาง...
เขารู้สึกว่าตนเองเอ่ยปากเรียกไม่ออกจริง ๆ
ทว่าคาดไม่ถึงเลยว่าวิญญาณที่ล่องลอยไปมาผู้นั้น แท้จริงแล้วจะเป็นหญิงสาวที่งดงามถึงเพียงนี้ ดูคล้ายกับว่ามีกลิ่นอายความสูงศักดิ์อยู่บ้าง สมกับที่เป็นฐานะองค์หญิงจริง ๆ